۞ پیامبر اکرم(ص) :
خداوند، مؤمن صاحب حرفه را دوست دارد.

  • شناسه : 8508
  • 27 ژوئن 2020 - 11:35
  • 40 بازدید
  • ارسال توسط :
نقش فرهنگ، هنر و رسانه در پیشگیری از مصرف مواد مخدر
متن کامل سخنان دکتر پروین داداندیش در نشست مجازی« نقش فرهنگ در پیشگیری از مصرف مواد مخدر»

نقش فرهنگ، هنر و رسانه در پیشگیری از مصرف مواد مخدر

انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به مناسبت روز جهانی مبارزه با مواد مخدر و باهمکاری شورای فرهنگی اجتماعی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نشست مجازی «نقش فرهنگ در پیشگیری از مصرف مواد مخدر» را چهارشنبه ۴ تیرماه۱۳۹۹ از ساعت ۱۵:۰۰ تا۱۷:۰۰ برگزار کرد. در این نشست مجازی، حسن بلخاری رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، […]

انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به مناسبت روز جهانی مبارزه با مواد مخدر و باهمکاری شورای فرهنگی اجتماعی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نشست مجازی «نقش فرهنگ در پیشگیری از مصرف مواد مخدر» را چهارشنبه ۴ تیرماه۱۳۹۹ از ساعت ۱۵:۰۰ تا۱۷:۰۰ برگزار کرد. در این نشست مجازی، حسن بلخاری رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، پروین داداندیش مشاور اجتماعی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، اسکندر مومنی دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر، علی هاشمی دبیرکل سابق ستاد مبارزه با مواد مخدر و معاون سابق رئیس‌جمهور، محمود گلزاری روانشناس و استاد دانشگاه علامه طباطبائی، تقی آزاد ارمکی جامعه شناس و استاد دانشگاه تهران، و هومان نارنجی‌ها پزشک و درمانگر اعتیاد سخنرانی کردند.
در ادامه متن کامل سخنان دکتر پروین داداندیش در این نشست را می‌خوانید.

من در این فرصت توضیحاتی در خصوص نقش فرهنگ، هنر، رسانه و دین در پیشگیری از مصرف مواد مخدر و سو مصرف آن ارائه می کنم. با نگاهی گذرا به وضعیت اعتیاد و مصرف مواد مخدر در دنیا و در کشور ما فکر می کنم دو رکن اصلی در فضای چرخه مواد مخدر وجود دارد: یکی تولید کننده و توزیع کننده است که در همسایگی کشور ما تولیدات انبوهی انجام می شوغ همینطور بازار و مصرف کننده.
اگر نگاهی به تحولات رخ داده در این دو رکن اصلی در سال های اخیر داشته باشیم، تولید کننده و توزیع کننده در بررسی ها نشان می دهد که عملکردی بسیار هوشمندانه داشته و نه‌تنها تولیدات خود را کاهش نداده است بلکه با تمام مبارزاتی که در کشورها به این منظور سازمان یافته استف تولید خود را به صورت انبوه ادامه می دهد فهمچنین تولیدات خود را تنوع بخشیده است و از فن آوری های روز برای تولید انواع مواد مخدر برای انواع مخاطبان خود استفاده می کند. همچنین هزینه های زیادی را برای توسعه و معرفی مواد مخدر مختلف در دنیا و در کشور ما انجام می شود. به‌عنوان مثال در کشور ما نزدیک به ۸۰ نوع مواد مخدر توزیع می شود که ۷-۸ نوع آن بسیار شایع است. اخیرا موادی به نام «گل» معرفی شده که همان «ماری جوانا» است ولی به نام گل در بازار توزیع می شود و به بچه ها گفته می شود این ماده اعتیاد آور نیست و در بسیاری از کشور های دنیا آزاد است و با همین تبلیغ سوء، گرایش به این مواد در بین جوانان زیاد می شود و در حال گسترش است.
حال به این سر چرخه و به بحث بازار و مصرف کننده نگاهی بیندازیم. برای مثال آیا جامعه ایرانی با تحولاتی که از سوی تولید کننده و توزیع کننده مواد اتفاق افتاده است آشنایی دارد؟ آیا آثار سوء مصرف این مواد در جامعه شناخته شده است؟ متاسفانه سال ها شاهد نگرشی مثبت نسبت به مواد مخدر بودیم و برخی از این مواد برای بهبود یا تسکین درد بیماری های خود استفاده می کنند. برخی فکر می کنند استفاده تفننی اعتیاد آور نیست. همه این نگرش‌ها، نگرش مثبت نسبت به مواد مخدر است. یا گسترش ملاحضات غلطی در جامعه که اکثرا همه فکر می کنند من کسی نیستم که معتاد بشوم و فکر می کنند اعتیاد درد و بیماری جامعه فقیر و جامعه کارگر یا بی سواد است درحالی که آمار ها نشان می دهد اینطور نیست و متاسفانه در بین باسوادان جامعه و تحصیلکرده ها و حتی قشر مرفه جامعه نیز شاهد اعتیاد و گسترش اعتیاد به مواد مخدر هستیم. این مواد ناآگاهی هایی است که در سطح بازار مصرف وجود دارد. با این حال هر کسی در جامعه در راستای ارتقای اگاهی های خود وظیفه دارد از این اطلاعات آگاه شود، ولی این مساله کمتر در جامعه دیده می شود.
از طرفی شاهدیم که تولید کننده ها و توزیع کننده های مواد، اتحادیه هایی به وجود آمده و همبستگی پیدا کرده اند و قدرتمندتر وارد جوامع می شوند ولی از این سو هماهنگی و همدلی و همبستگی کمتری بر علیه مصرف مواد مخدر در جامعه دیده می شود. البته با همه آنچه که بیان شد، نمی توانیم تلاش های شبانه روزی مسوولان محترم ستاد مبارزه با مواد مخدر را نادیده بگیریم؛ ولی برای به روز شدن، باید جامعه و افراد در این راستا به تمام ارگان ها و دستگاه های متولی کمک کنند. سوالی که وجود دارد این است که آیا خانواده های ما آشنایی و مهارت های کامل نسبت به سوء مصرف و ابتلا به مصرف مواد مخدر را دارند یا نه؟ آیا از نظر آموزشی و درمانی و بهداشتی حمایت می شوند؟ در حال حاضر اکثر سازمان ها و نهادهای دولتی در ستاد ملی مبارزه با مواد مخدر حضور دارند و همه مشغول خدمت هستند، ولی نقش خانواده و جامعه و نهادهای مدنی بسیار مهم تر است و خوشبختانه در برنامه های جدید ستاد این نقش به شکل پررنگی دیده شده است.

پیامدهای ناشی از مصرف مواد مخدر
من باید اشاره ای کوتاه به پیامد های بهداشتی و اقتصادی و اجتماعی ناشی از مصرف مواد مخدر داشته باشم: برای مثال مطالعاتی که انجام شده، پیامد های ناشی از سوء مصرف مواد مخدر را در بیماری های جسمانی و روانی و عفونی مثل افسردگی و اضطراب و خودکشی و انزوا طلبی و شخصیت های ضد اجتماعی و هپاتیت و ایدز و مرگ‌ومیر دانسته اند. از جمله پیامد های اجتماعی آن هم می توان به سرقت و طلاق و کودک آزاری و همسر آزاری و قتل و نزاع و خشونت اشاره کرد. یا پیامد های اقتصادی ناشی از مصرف مواد مخدر شامل: اتلاف منابع و تحمیل خسارت و هزینه های هنگفت به خانواده و دولت و جامعه است.
تحقیقات نشان می دهد که اعتیاد عامل جدی تهدید کننده سلامت جسمانی و روانی و اجتماعی و معنوی و فرهنگی جامعه شمرده می شود و باید برای مبارزه با این عامل جدی همه دست به دست هم بدهند و دستگاه های فرهنگی نقش خود را به خوبی ایفا کنند، به نظر من نهادهایی مثل رسانه ها و مجموعه های فرهنگی و هنری و دینی هم می توانند نقش بسیار مهمی را ایفا کنند و باید در این راستا تقویت شوند.
آنچه که مهم است، ارائه اطلاعات کافی و وافی به جامعه ای است که در معرض سو مصرف مواد مخدر قرار دارد. در این راستا، برنامه های طراحی شده در ستاد مبارزه با مواد مخدر تمام این شاخص ها را دارد و خوشبختانه در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم برنامه های خوبی طی سالهای گذشته طراحی شده که در این حوزه فعالیت می کنند.

اهمیت مهارت محور شدن خانواده‌ها
درپایان بنا دارم به نقش جدی خانواده اشاره داشته باشم. وقتی والدین با خطر تصادفات رانندگی آشنا هستند، سعی می کنند به فرزندان خود آموزش بدهند تا چگونه از خطوط عابر پیاده استفاده کنند و از چراغ قرمز چطور عبور کنند و همه این موارد در مدارس و در خانه ها و بین خانواده ها آموزش داده می شود تا فرزندان از خطر تصادف دور بمانند. حال آیا امروز ما و خانواده ها و اولیای مدارس به این اندازه با خطر مواد مخدر آشنایی دارند؟ آیا خانواده با نشانه های مصرف مواد در فرزندان خود آشنا است؟ آیا خانواده ها می توانند زود متوجه شوند یا اینکه وقتی کار از کار گذشت می فهمند؟ آیا ما با بچه های خود در این رابطه حرف می زنیم؟ آیا می دانیم که چگونه باید صحبت کنیم؟ آیا می دانیم چه باید بگوییم که اثر منفی نداشته باشد؟ در اینجا دستگاه هایی که کار فرهنگی انجام می دهند می توانند از طریق رسانه ها این اطلاعات را در اختیار خانواده قرار بدهند.
مثلا اگر به‌عنوان پدر و مادر اطلاع داشته باشید که شانس ابتلا به مصرف مواد مخدر در دخترانی که فقط یک اختلال خلقی دارند، ۴ برابر دختران و زنان سالم است، چه می کنید؟ شانس ابتلا به مصرف مواد مخدر برای دخترانی که فقط یک اختلال اضطرابی دارند، ۲برابر افراد سالم است یا اینکه دختران و زنانی که شش سال زودتر از مردان به مواد وابسته می شوند، درمان آنها سخت تر است. اگر والدین این موارد را بدانند توجه بیشتری به سلامت روان دختران خود خواهند داشت.
یا اگر بدانیم که برخی از نشانه ها یا ویژگی های یک جوان که مستعد ابتلا به سوء مصرف مواد است پرخاشگری و دروغگویی و پوچگرایی و روانپریشی و اضطراب است؛ آیا نگران نمی شویم و به این منظور دست به کار نمی شویم؟

چهار نشانه اصلی در خانواده‌ای که مستعد اعتیاد فرزندان است
در یک نگاه کلی چهار نشانه اصلی در خانواده ای که مستعد اعتیاد فرزندان است وجود دارد: فقدان ارتباط موثر و روابط‌عمومی ضعیف در میان اعضای خانواده، تضاد و ناسازگاری اعضای خانواده و عدم انسجام و از هم گسیختگی اعضای خانواده و متاسفانه انحراف و اعتیاد یکی از اعضای خانواده از نشانه های خانواده مستعد برای اعتیاد است… .
ما اگر بدانیم که یکی از مهارت های خانواده‌ها، مهارت گوش کردن به حرف های فرزندان است و این اقدام چه تاثیر زیادی در رشد و سلامت و ایمن شدن فرزند دارد، برای این امر تلاش خواهیم کرد. امیدوارم این توضیحات به خانواده ها‌انگیزه بیشتری دهد تا اطلاعات خود را دراین زمینه هایی که بیان شد، بیشتر کنند.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*