علامه محمدباقر مجلسی

علامه محمدباقر مجلسی

علامه محمدباقر مجلسی (1038/1037ـ 1111/1110ق)، فقیه و محدّث

برگی از زندگی

فرزند محمدتقی مجلسی، مشهور به علامه مجلسی دوم که در اصفهان متولد شد. وی از 4 سالگی نزد پدر تلمذ کرد. استعداد شگرف او سبب شد در 14 سالگی از ملاصدرا فیلسوف معروف عصر صفوی اجازه روایت گیرد. او در علوم معقول و منقول محضر استادان برجسته‌ای چون ملاحسنعلی شوشتری، آقا حسین محقق خوانساری، ملا محمدصالح مازندرانی، شیخ حر عاملی و ملا محسن فیض کاشانی را درک کرد و جامع علوم معقول و منقول شد و سرانجام به درجه اجتهاد نایل آمد. از آنجا که در فقه، کلام، تفسیر، حدیث، درایه، رجال و دیگر علوم دینی تبحر داشت، به تدریس روی آورد و شاگردان متعددی پرورش داد که از آن جمله می‌توان از میرزا عبدالله اصفهانی صاحب ریاض‌العلماء، سید نعمت‌الله جزایری، سید ابوالقاسم خوانساری و میر ابوطالب فندرسکی یاد کرد.
مجلسی که از دانشمندان بزرگ اصفهان بود و سمت شیخ‌الاسلامی آن ناحیه را به عهده داشت، سرانجام در اصفهان درگذشت و در جنب مسجد جامع عتیق، در بقعه پدرش، ملا محمدتقی مجلسی به خاک سپرده شد.
از آثار وی می‌توان به: «بحارالانوار» جامع‌ترین کتاب حدیث در 110 جلد، «مرآة‌العقول»، «شرح اصول، فروع و روضه کافی»، «ملاذ الاخیار فی شرح التهذیب الاخبار»، حاشیه بر «تهذیب‌الاحکام» شیخ طوسی، «حلیة‌المتقین»، شرح «دعای جوشن کبیر»، «حیات‌القلوب»، «آداب‌الحج»، «حق‌الیقین»، «عین‌الحیاة»، «تحفة‌‌الزائر»، «مشکاة‌الانوار»، «صراط النجاة»، «شرح الاسماء الحسنی»، «رساله فی الاوزان»، «اختیارات الایام و الساعات»، «الاجازات»، «الاربعون حدیثاً»، «جلاء العیون»، «مفاتیح الغیب فی استخارة»، حاشیه بر «امل الآمل»، ترجمه «الزیارة الجامعة» و «شرح اربعین» اشاره کرد.
30 مردادماه، در تقویم ملی ایران، «روز بزرگداشت علامه مجلسی» نام‌گذاری شده است.